Stadswijk
Achter de Mole Antonelliana begint Vanchiglia: een vroegere wijk van ambachtslieden en fabrieken, met Antonelli’s smalle „Fetta di Polenta”, een universiteit aan de rivier en 's avonds volle pleinen. Aan de Po wachten de Piazza Vittorio Veneto en de Murazzi.
vanaf€ 93,00per persoon
Aperitivotour tot in Vanchiglia
Vanchiglia ligt ten noordoosten van de oude stad, ingesloten door twee rivieren: in het zuiden en oosten stroomt de Po, in het noorden de Dora Riparia, die hier in de Po uitmondt. In het westen vormt de Corso San Maurizio de grens met het centrum. Direct daarachter staan de Mole Antonelliana en de arcaden van de Via Po.
Bestuurlijk hoort Vanchiglia bij de Circoscrizione 7, samen met Aurora, Sassi-Superga en Madonna del Pilone.
Eigenlijk bestaat de wijk uit twee delen:
Voor bezoekers is Vanchiglia geen wijk van grote musea. Je komt hier voor een wandeling buiten de hoofdroutes, voor het uitzicht op de Po en voor de avond. Vanaf de Piazza Castello ben je er via de Via Po snel te voet.
Vanchiglia lag lang buiten de poorten van Turijn, tussen Po en Dora. Halverwege de 19e eeuw beschreef een stadsgids de borgo als al dichtbevolkt, met de belangrijkste werkplaatsen voor ijzer, andere metalen en schrijnwerk. Een kerk en scholen waren er nog niet. De stad schreef toen voor dat nieuwe huizen langs regelmatige straten moesten komen, zodat de borgo snel deel van de stad kon worden.
Die werkplaatsen en later fabrieken bepaalden het karakter van de wijk tot in de 20e eeuw. Vanwege de vele schoorstenen noemden de Turijners haar „Borgo del Fumo”, de rookwijk. Hier woonden ambachtslieden en arbeidersgezinnen.
De kerk kwam er in 1866: Santa Giulia, geschonken door markiezin Giulia di Barolo en gebouwd door Giovanni Battista Ferrante in neogotische stijl. Een eerder, monumentaal ontwerp van Alessandro Antonelli was te duur. De kerk geldt nog altijd als symbool van Vanchiglia; de stichteres ligt er begraven.
Antonelli liet toch zijn sporen na: hij bouwde in Vanchiglia zijn eigen woonhuis, de „Fetta di Polenta”, en een paar straten verder de Mole.
Met het einde van de industrie veranderde de wijk. In 2012 opende aan de oever van de Dora de Campus Luigi Einaudi van de Universiteit van Turijn, ontworpen door het Londense bureau Foster + Partners. Sindsdien drukken studenten hun stempel op de wijk, en met hen kwamen cafés, bars en kleine restaurants.
Op de hoek van de Corso San Maurizio en de Via Giulia di Barolo staat een van de vreemdste huizen van Turijn. Officieel heet het Casa Scaccabarozzi, naar Francesca Scaccabarozzi, de vrouw van Alessandro Antonelli. De Turijners noemen het „Fetta di Polenta”, plak polenta – vanwege de gele kleur en de plattegrond.
Antonelli, de architect van de Mole, bouwde het huis op een langgerekt, trapeziumvormig perceel. Volgens de Italiaanse erfgoedorganisatie FAI ontstond het eerder uit een weddenschap dan uit echte behoefte:
Tip voor de foto: ga zo staan dat je recht op de smalle hoek kijkt. Van daaruit lijkt het huis een platte schijf. Van opzij zie je dat het naar achteren breder wordt.
De Fetta di Polenta is geen museum en niet regulier te bezichtigen. Je bekijkt het huis vanaf de straat, altijd en gratis.
De Mole staat maar een paar straten ten westen van de Corso San Maurizio, tussen de Via Po en Vanchiglia. Vanuit de straten van de wijk zie je haar spits steeds weer tussen de huizen opduiken.
Alessandro Antonelli ontwierp het gebouw in 1862 als synagoge voor de Joodse gemeenschap. De stad Turijn nam het over en voltooide het in 1889. Het is 167 meter hoog; in zijn tijd was het het hoogste gemetselde gebouw van Europa. Nu zit er het Nationaal Filmmuseum in. Een glazen panoramalift brengt je naar het uitzichtterras op 85 meter.
Alles over tickets, lift en museum lees je op onze pagina over de Mole Antonelliana.
Aan de zuidrand van de wijk opent Turijn zich naar de rivier. Deze plekken liggen vlak naast elkaar.
Het grootste plein van Turijn, ruim 38.000 m², rondom arcaden. Giuseppe Frizzi ontwierp het begin 19e eeuw aan het eind van de Via Po. Het plein loopt licht af naar de rivier – vroeger handig voor militaire parades. Over de brug Vittorio Emanuele I kijk je uit op de kerk Gran Madre di Dio.
Tot in de jaren 1950 lagen hier onder de kademuren uit de 19e eeuw de boothuizen van de vissers. Later werden de Murazzi een van de bekendste trefpunten van het Turijnse uitgaansleven, de movida. Nu vind je er aperitivo, diner en muziek aan het water.
Ten noorden van de Murazzi lopen de kades langs de Po richting Vanchiglietta. Hier wandel je langs de rivier en kijk je uit op de groene heuvels aan de overkant.
De brug verbindt de Piazza Vittorio met de wijk Borgo Po. Aan de overkant liggen de Gran Madre en de klim naar de Monte dei Cappuccini.
Ten oosten van de Corso Regina Margherita wordt het rustiger en groener. Vanchiglietta groeide in de 19e en 20e eeuw als voortzetting van de oude borgo en reikt tot aan de Po.
Turijn heeft de afgelopen jaren veel gevels vrijgegeven voor muurschilderingen. Het bekendste project is TOward 2030: de stad Turijn en Lavazza lieten in 2018 en 2019 muren in de hele stad beschilderen door Italiaanse en internationale streetartkunstenaars, elk werk gewijd aan een van de duurzame ontwikkelingsdoelen van de VN.
Turismo Torino raadt voor streetart een route aan door de wijken Aurora, Borgo Dora, Quadrilatero en Vanchiglia. Vanchiglia is dus een goed vertrekpunt: houd tijdens je wandeling door de zijstraten en langs de oever je ogen open.
Een overzicht van de werken in heel Turijn vind je op turismotorino.org. De grootste collectie vind je overigens niet in Vanchiglia, maar in het MAU, het Museo d’Arte Urbana in de wijk Borgo Campidoglio.
Turismo Torino rekent Vanchiglia, samen met Aurora, tot de universiteitswijken waar steeds meer bars, bistro’s, pizzeria’s en restaurants opengaan. Het publiek is jonger dan op de pleinen in de binnenstad, de zaken zijn vaak kleiner en experimenteler.
Het middelpunt van de avond is de Piazza Santa Giulia voor de gelijknamige kerk, samen met de Via Giulia di Barolo. Beide zijn voetgangersgebied, veel zaken hebben tafeltjes buiten. Volgens Turismo Torino komen hier markt en movida samen: overdag marktkramen, 's avonds het trefpunt van de wijk.
Overnacht je in de wijk? Rond de Piazza Santa Giulia kan het in het weekend tot laat lawaaiig zijn.
Afzonderlijke bars raden we bewust niet aan, omdat zaken hier vaak wisselen. Hoe de aperitivo in Turijn werkt en waar je hem verder vindt, lees je op onze pagina over de aperitivo in Turijn. Wie het klassieker wil, gaat naar de historische cafés aan de Piazza Vittorio of naar de Murazzi. Andere uitgaanswijken zijn San Salvario en het Quadrilatero Romano.
Vlak aan de overkant van de Dora, aan de Corso Novara 135 bij de wijk Regio Parco, ligt de Cimitero Monumentale. Turismo Torino noemt hem samen met Vanchiglia, Aurora en Regio Parco. Het is de grootste begraafplaats van de stad en een openluchtmuseum van grafkunst: volgens Turismo Torino strekken zich hier 12 kilometer arcaden uit met historische en artistieke graven.
De begraafplaats werd eind jaren 1820 aangelegd ter vervanging van de oudere begraafplaatsen San Lazzaro en San Pietro in Vincoli. In 1882 kwam er een crematorium bij, het tweede van Italië na Milaan.
Hier liggen onder anderen schrijver Edmondo De Amicis, Nobelprijswinnares Rita Levi-Montalcini en prinses Iolanda Margherita van Savoye. Ook de 26 arbeiders die in 1852 omkwamen bij de explosie van de koninklijke kruitfabriek zijn hier begraven.
De toegang is gratis. Het is een begraafplaats die nog in gebruik is: gedraag je rustig en fotografeer geen uitvaarten. Rondleidingen over kunst en geschiedenis worden door lokale organisatoren aangeboden; data vind je bij Turismo Torino.
De gemeentelijke begraafplaatsen in Turijn hebben geen sluitingsdag. De tijden wisselen met het seizoen (stand 1 oktober 2026):
| Periode | Open | Toegang |
|---|---|---|
| Herfst, tot begin november | dagelijks 8.30–17.30 uur | gratis |
| Winter, van begin november tot eind februari | dagelijks 8.30–16.30 uur | gratis |
Rond Allerheiligen gelden aangepaste tijden. De stad publiceert de precieze data elk jaar kort van tevoren. Actuele tijden: cimiteritorino.it.
Een wandeling voor een middag, die naadloos kan overgaan in de aperitivo. Start is de Piazza Castello, eindpunt de Piazza Vittorio Veneto aan de Po.
Vanaf de Piazza Castello loop je onder de arcaden van de Via Po richting rivier. Na een paar blokken sla je linksaf richting Via Montebello.
In de Via Montebello sta je recht onder de Mole. Wil je naar boven, plan de lift dan nu in – of kom aan het eind van de dag terug.
Verder richting Corso San Maurizio. Op de hoek met de Via Giulia di Barolo staat Antonelli’s smalle gele huis. Ga voor de spitse hoek staan voor de beste foto.
Via de Via Giulia di Barolo kom je op de Piazza Santa Giulia met de neogotische kerk uit 1866. Overdag markt, 's avonds het trefpunt van de wijk.
Vanaf het plein loop je naar het noorden door de straten van de oude borgo tot de Corso Regina Margherita en verder naar de Dora.
Aan de Lungo Dora Siena ligt de campus van de universiteit met zijn witte, golvende daken. Optioneel uitstapje: over de Dora naar het noorden kom je bij de Corso Novara en de Cimitero Monumentale.
Volg de Dora tot aan de Po en loop dan langs de oever naar het zuiden, door Vanchiglietta terug richting centrum. Aan de overkant zie je de groene heuvels.
Beneden aan de rivier kom je bij de Murazzi. Via de trappen ga je omhoog naar de Piazza Vittorio Veneto – een goede plek voor de aperitivo met uitzicht op de Gran Madre. Terug naar de Piazza Castello loop je via de Via Po.
Een aparte rondleiding alleen door Vanchiglia hebben we bij de grote aanbieders niet gevonden. Deze tours gaan volgens de aanbieder de wijk in of tot aan de rand ervan.
Drie uur met een local: wijn op de Piazza San Carlo, craftbier, streetfood en tot slot een cocktail of wijn in Vanchiglia. Talen: Engels, Italiaans. Ontmoetingspunt volgens de aanbieder: Piazza San Carlo, voor de kerk Santa Cristina.
vanaf € 93,00
Details & boeken
Rondleiding door het filmmuseum met een rit in de panoramalift, in een kleine groep van maximaal negen personen. Talen: Engels, Duits, Frans, Spaans, Italiaans.
vanaf € 99,00
Details & boeken
Wandeling van twee uur in een kleine groep over de Piazza San Carlo, de Piazza Carignano en de Piazza Castello tot aan de Mole Antonelliana. Van daar is het maar een paar minuten naar Vanchiglia. Talen: Engels, Italiaans.
vanaf € 39,00
Details & boekenBij alle drie de tours kun je volgens de aanbieder tot 24 uur van tevoren gratis annuleren. Meer wandelingen vind je bij onze stadsrondleidingen in Turijn en de foodtours.
Alle tickets en tips voor bus, tram en metro staan op onze pagina over het openbaar vervoer in Turijn.
Voor de wijk zelf heb je geen pas nodig: Fetta di Polenta, Piazza Vittorio, Murazzi en de Cimitero Monumentale kosten niets. De Torino + Piemonte Card loont bij de Mole: het filmmuseum is dan gratis, de panoramalift met korting. Daar komen de musea in de binnenstad bij. Of de Torino Card of de Royal Pass beter bij je past, zie je in onze vergelijking Torino Card vs. Royal Pass.
Ten noordoosten van de oude stad, tussen de Corso San Maurizio in het westen, de Po in het zuiden en oosten en de Dora in het noorden. De Mole Antonelliana en de Via Po liggen er direct naast. De wijk hoort bij de Circoscrizione 7.
Een smal, geel woonhuis van Alessandro Antonelli, de architect van de Mole. Officieel heet het Casa Scaccabarozzi, naar Antonelli’s vrouw. Het staat op de hoek van de Corso San Maurizio en de Via Giulia di Barolo en werd tussen 1840 en 1881 gebouwd.
Nee, niet regulier. Het huis is geen museum. Je kunt het altijd vanaf de straat bekijken en fotograferen.
Ze staat een paar straten ten westen van de Corso San Maurizio, dus aan de rand van de wijk tussen de Via Po en Vanchiglia. Vanuit de wijk ben je er in een paar minuten.
Vanchiglia, de oudere borgo, ligt tussen de Corso San Maurizio en de Corso Regina Margherita rond de kerk Santa Giulia. Vanchiglietta sluit daar in het oosten op aan en reikt tot aan de Po. Daar liggen de Campus Luigi Einaudi en het Parco Colletta.
Rond de Piazza Santa Giulia en in de Via Giulia di Barolo, beide voetgangersgebied. Aan de rand van de wijk liggen de Piazza Vittorio Veneto met historische cafés en de Murazzi aan de Po.
Dagelijks vanaf 8.30 uur, zonder sluitingsdag. In de herfst tot begin november sluit hij om 17.30 uur, in de winter tot eind februari om 16.30 uur. Rond Allerheiligen gelden aangepaste tijden. De toegang is gratis.
Vanwege de vele werkplaatsen en fabrieken met hun schoorstenen. Vanchiglia was tot in de 20e eeuw een wijk van ambachtslieden en arbeiders. Nu bepalen de studenten van de Campus Einaudi het beeld.
Een aparte rondleiding alleen door de wijk hebben we bij de grote aanbieders niet gevonden. De Aperitivo & Street Food Tour eindigt volgens de aanbieder in Vanchiglia, en meerdere stadsrondleidingen eindigen bij de Mole aan de rand van de wijk.
Voor de wijk zelf niet, de bezienswaardigheden daar zijn gratis. Bij de Mole krijg je met de kaart wel gratis toegang tot het filmmuseum en korting op de lift.