Kościół San Salvario
Kościół z 1646 roku przy Via Nizza, tuż przy dworcu Porta Nuova, dał dzielnicy nazwę. Ufundowany przez Krystynę Burbon, prowadzony przez serwitów.
Dzielnica
Tuż za dworcem Porta Nuova zaczyna się San Salvario: stare kamienice, synagoga w stylu mauretańskim, neogotycki kościół waldensów, a wieczorem ulice pełne ludzi na Aperitivo. Nad Padem czeka Parco del Valentino z zamkiem i średniowieczną wioską.
od39,00 €za osobę
Zarezerwuj wycieczkę e-bike z San Salvario
San Salvario leży na południowy wschód od starego miasta i zaczyna się tuż przy dworcu Porta Nuova. Turismo Torino nazywa je „dzielnicą obok dworca Porta Nuova” i jedną z ulubionych dzielnic młodych turyńczyków. Od północy dzielnicę ogranicza Corso Vittorio Emanuele II, od wschodu Pad z Parco del Valentino, od zachodu tory kolejowe.
Administracyjnie San Salvario należy do Circoscrizione 8, razem z Borgo Po, Cavoretto, Nizza Millefonti, Lingotto i Filadelfią.
Zabudowa to siatka XIX-wiecznych kamienic ze sklepami, kawiarniami i małymi lokalami na parterze. Najważniejsze osie to Via Nizza wzdłuż dworca, Via Madama Cristina pośrodku i Corso Massimo d’Azeglio przy parku. Pomiędzy nimi leży Largo Saluzzo, mały plac, wokół którego wieczorem toczy się życie.
Na Piazza Castello i do atrakcji w centrum dojdziesz przez Via Roma. San Salvario dobrze nadaje się więc na zakończenie dnia w mieście: w dzień muzea w centrum, po południu park Valentino, wieczorem Aperitivo w dzielnicy.
Dzielnica zawdzięcza nazwę kościołowi San Salvario przy Via Nizza, tuż obok dworca. Krystyna Burbon (Maria Cristina di Francia), wdowa po księciu Wiktorze Amadeuszu I, ufundowała go w 1646 roku i przekazała serwitom. Kościół leżał wtedy daleko za miastem, przy drodze do jej letniej rezydencji, Castello del Valentino.
Teren zabudowano dopiero w XIX wieku, gdy Turyn rozrósł się poza dawne granice i powstał dworzec Porta Nuova. Na ten nowy obszar rozbudowy miasta wprowadziły się także dwie wspólnoty religijne, które do tej pory nie miały prawie żadnych praw. Edyktem z 17 lutego 1848 roku król Karol Albert uznał prawa obywatelskie waldensów, a w marcu 1848 roku równouprawnienie uzyskali Żydzi.
Kościół, świątynia waldensów, synagoga i meczet leżą zaledwie kilka ulic od siebie. Między innymi dlatego San Salvario uchodzi za wielokulturową dzielnicę Turynu.
To świątynie, a nie muzea. Uszanuj nabożeństwa i zapytaj, zanim zrobisz zdjęcia w środku.
Kościół z 1646 roku przy Via Nizza, tuż przy dworcu Porta Nuova, dał dzielnicy nazwę. Ufundowany przez Krystynę Burbon, prowadzony przez serwitów.
Neogotycki kościół waldensów z 1853 roku przy Corso Vittorio Emanuele II 23, architekt Luigi Formento. Powstał pięć lat po zrównaniu waldensów w prawach w 1848 roku.
Tempio Israelitico przy Piazzetta Primo Levi 12 ukończono w 1884 roku, w stylu eklektycznym z wpływami mauretańskimi. Zwiedzanie tylko po wcześniejszym zgłoszeniu przez torinoebraica.it.
Sala modlitwy Associazione Culturale Islamica di San Salvario przy Via Saluzzo 18 – nie cel wycieczek, ale część tego, co tworzy charakter dzielnicy.
W dzień San Salvario to spokojna dzielnica mieszkaniowa. Od wczesnego wieczoru ulice się zapełniają. Turismo Torino opisuje dzielnicę jako adres restauracji, trattorii i klubów – przychodzą tu przede wszystkim młodzi turyńczycy.
Większość barów leży blisko siebie. Według miejskiego planu ochrony przed hałasem Turynu skupiają się na Largo Saluzzo i Via Saluzzo, Via Belfiore, Via Berthollet, Via Sant’Anselmo i Via Baretti. W weekendy goście stoją tam na ulicy do późna w nocy.
Typowe jest Aperitivo wczesnym wieczorem: napój, często wermut z Turynu, do tego małe przekąski. Jeśli zamienia się w kolację, nazywa się „apericena”. Więcej o tym, jak działa Aperitivo w Turynie, znajdziesz na naszej stronie o Aperitivo w Turynie. Jak powstał turyński wermut, wyjaśniamy osobno.
Konkretnych barów celowo nie polecamy: w San Salvario lokale ciągle się otwierają i zamykają. Najlepiej ruszyć od Largo Saluzzo i zobaczyć, gdzie ci się podoba.
Inne dzielnice na wieczorne wyjście to brzeg Padu od Valentino po Piazza Vittorio Veneto oraz Quadrilatero Romano na starym mieście.
San Salvario to zwyczajna dzielnica mieszkaniowa i rozrywkowa. Wieczorem jest tu dużo ludzi, zwłaszcza w weekendy. Obowiązują typowe zasady dużego miasta:
Jeśli szukasz spokojnej nocy, pamiętaj: w okolicy Largo Saluzzo w weekendy może być głośno do późna.
Na wschodnim skraju San Salvario wzdłuż Padu ciągnie się Parco del Valentino. Turismo Torino nazywa go najstarszym i najbardziej znanym parkiem miasta. Założył go w połowie XIX wieku architekt krajobrazu Barillet-Deschamps jako park publiczny.
Wstęp jest wolny. Przy wejściu stoi Arco monumentale all’Artigliere, łuk triumfalny Pietra Canoniki z 1930 roku. Są place zabaw, wypożyczalnia rowerów i punkty z napojami.
W parku leżą trzy miejsca, które warto zapamiętać:
Park jest najpiękniejszy w słoneczne popołudnie: spacer brzegiem, wioślarze na Padzie i widok na wzgórza po drugiej stronie. Jeśli wolisz rower, poniżej znajdziesz dwie wycieczki rowerowe przez park.

Zamek nad Padem od 1997 roku należy do światowego dziedzictwa UNESCO „Rezydencje królewskiego rodu Sabaudów”. Emanuel Filibert nabył posiadłość w 1564 roku. Obecny kształt zamek zyskał za Krystyny Burbon, „Madama Reale”, która kazała go przebudować Carlowi di Castellamonte w stylu francuskim. Od 1906 roku jest siedzibą Politecnico di Torino; dziś mieści się tu wydział architektury.
Zwiedzanie: ponieważ w zamku studiuje się i pracuje, nie jest on ogólnodostępny. Politecnico oferuje bezpłatne zwiedzanie z przewodnikiem, na które trzeba zapisać się online na castellodelvalentino.polito.it. Odbywa się ono w soboty przed południem w wybranych okresach, w 2026 roku latem i we wrześniu. Zwiedzanie jest po włosku i trwa około godziny. Pokazywane są sale piano nobile, sala kolumnowa i kaplica.
Liczba miejsc jest ograniczona i szybko się wyczerpuje. Przed podróżą sprawdź, czy akurat są oferowane terminy. Fasadę możesz oglądać z parku o każdej porze.

Borgo Medievale nie jest prawdziwą średniowieczną wioską. Powstało na Esposizione Generale Italiana w 1884 roku pod kierunkiem Alfreda d’Andrade. Domy, sklepy i zamek (Rocca) to repliki budowli i wnętrz z XV wieku z Piemontu i Doliny Aosty.
Ważne przy planowaniu: Borgo i Rocca są od 1 stycznia 2024 roku zamknięte z powodu renowacji. Turismo Torino podaje jako termin zakończenia prac rok 2027. Oficjalna strona borgomedievaletorino.it informuje „chiuso al pubblico” bez daty. W 2026 roku miasto Turyn wszczęło ponadto procedurę wyboru nowego operatora.
Godzin otwarcia ani cen biletów obecnie więc nie ma. Gdy tylko Borgo zostanie ponownie otwarte, uzupełnimy je tutaj.
Adres to Viale Virgilio 107, na południowym końcu parku nad Padem.

Stan na 1 października 2026, według oficjalnych stron i Turismo Torino.
| Miejsce | Otwarte | Oficjalna cena |
|---|---|---|
| Parco del Valentino | ogólnodostępny | bezpłatnie |
| Castello del Valentino | tylko podczas zwiedzania z przewodnikiem Politecnico, po zapisie online | bezpłatnie |
| Borgo e Rocca Medievale | zamknięte (renowacja od 1 stycznia 2024) | – |
| Orto Botanico, od 1 października do 15 listopada 2026 | sob. 14:30–18:00, niedz. i święta 10:00–18:00 | 7,00 €, ulgowy 5,00 € |
| Orto Botanico, od 16 listopada 2026 do 26 marca 2027 | zamknięte dla zwiedzających indywidualnych | – |
Orto Botanico: wejście od Viale Mattioli 25, ostatnie wejście 30 minut przed zamknięciem, rezerwacja niepotrzebna. Bilet ulgowy przysługuje m.in. dzieciom od 6 do 12 lat i zwiedzającym od 65 lat, dzieci poniżej 6 lat wchodzą bezpłatnie. Z Torino + Piemonte Card płacisz 5,00 €. Aktualne godziny: ortobotanico.unito.it.
Trasa na popołudnie, która może płynnie przejść w Aperitivo. Start przy dworcu Porta Nuova, meta w parku Valentino nad Padem.
Z dworca Porta Nuova idziesz w Via Nizza. Tuż za dworcem stoi kościół San Salvario z 1646 roku, który dał dzielnicy nazwę.
Wracając na północ, dochodzisz przy Corso Vittorio Emanuele II 23 do neogotyckiego kościoła waldensów z 1853 roku.
Kilka ulic dalej w dzielnicy stoi synagoga z 1884 roku w stylu mauretańskim. Z zewnątrz możesz ją oglądać o każdej porze, na wizytę w środku potrzebujesz zgłoszenia.
Via Saluzzo, obok Moschea Omar, dojdziesz do Largo Saluzzo, małego placu w sercu dzielnicy. Zapamiętaj okoliczne ulice na wieczór.
W stronę Padu trafisz na Corso Massimo d’Azeglio i wejdziesz do Parco del Valentino. Zwróć uwagę na Arco monumentale all’Artigliere Pietra Canoniki, który wyznacza jedno z wejść do parku.
W parku dojdziesz do Castello del Valentino przy Viale Mattioli 39. Tuż obok leży ogród botaniczny – otwarty w weekendy, do 15 listopada 2026.
Idź brzegiem na południe aż do Borgo Medievale. Jest wprawdzie zamknięte, ale droga nad rzeką i tak jest warta przejścia.
Na koniec wracasz do dzielnicy w okolice Largo Saluzzo. Jeśli jesteś zmęczony, wsiądź do metra na stacji Dante lub Nizza przy Via Nizza.
Osobnej wycieczki z przewodnikiem tylko po San Salvario u dużych organizatorów nie znaleźliśmy. Te dwie wycieczki rowerowe prowadzą według organizatorów przez dzielnicę lub park i łączą je z najważniejszymi atrakcjami centrum.

Trzygodzinna wycieczka na e-bike’ach w małej grupie (maks. 8 osób): Piazza San Carlo, Palazzo Reale, Mole, punkt widokowy Monte dei Cappuccini, park Valentino i dzielnica San Salvario. Język: angielski. Udział od 14 lat i od 155 cm wzrostu.
od 39,00 €
Szczegóły i rezerwacja
Trzygodzinna wycieczka rowerowa do rezydencji, przez Parco del Valentino z Giardino Roccioso i do Palazzo Carignano. Rower i kask w cenie. Języki: niemiecki, angielski, francuski, włoski, hiszpański.
od 30,00 €
Szczegóły i rezerwacjaWedług organizatorów w obu wycieczkach możliwe jest bezpłatne anulowanie do 24 godzin wcześniej. Więcej spacerów znajdziesz wśród naszych wycieczek po Turynie z przewodnikiem. Według organizatora obok parku Valentino przejeżdża też czerwona linia autobusu Hop-on Hop-off.
Wszystkie bilety, taryfy i porady dotyczące autobusów, tramwajów i metra znajdziesz na naszej stronie o komunikacji miejskiej w Turynie.
Do samego San Salvario nie potrzebujesz karnetu: park, zwiedzanie zamku i świątynie są bezpłatne. Z Torino + Piemonte Card płacisz w ogrodzie botanicznym bilet ulgowy 5,00 €. Castello del Valentino należy wprawdzie do rezydencji objętych Royal Pass, ale i tak jest bezpłatne. Obie karty naprawdę opłacają się na muzea i zamki w centrum i okolicy – która lepiej do ciebie pasuje, pokazuje nasze porównanie Torino Card i Royal Pass.

Na południowy wschód od starego miasta, między dworcem Porta Nuova, Corso Vittorio Emanuele II a Padem z Parco del Valentino. Dzielnica należy do Circoscrizione 8.
Od kościoła San Salvario przy Via Nizza, który ufundowała w 1646 roku Krystyna Burbon. Dzielnica wokół niego powstała dopiero w XIX wieku.
Nie. Borgo i Rocca Medievale są od 1 stycznia 2024 roku zamknięte z powodu renowacji. Turismo Torino podaje rok 2027 jako termin zakończenia prac, oficjalnej daty ponownego otwarcia nie ma (stan na październik 2026).
Tylko podczas bezpłatnego zwiedzania z przewodnikiem organizowanego przez Politecnico di Torino, na które trzeba zapisać się online na castellodelvalentino.polito.it. Odbywa się ono w soboty przed południem w wybranych okresach, w 2026 roku latem i we wrześniu, po włosku.
Nie, park jest ogólnodostępny. Płatny jest tylko ogród botaniczny: 7,00 €, ulgowy 5,00 €.
W okolicy Largo Saluzzo i na sąsiednich ulicach, np. Via Saluzzo, Via Belfiore, Via Berthollet, Via Sant’Anselmo i Via Baretti. Wiele barów na Aperitivo leży tam blisko siebie.
Dzielnica jest wieczorem bardzo ruchliwa. Obowiązują typowe zasady dużego miasta: dobrze schowaj cenne rzeczy, wybieraj ruchliwe ulice i nie przechodź nocą samotnie przez ciemny park Valentino.
Tak, ale tylko po zgłoszeniu w gminie żydowskiej przez torinoebraica.it. Z zewnątrz budynek przy Piazzetta Primo Levi możesz oglądać o każdej porze.
Do północnej części dzielnicy Porta Nuova, do Largo Saluzzo i środka dzielnicy np. Marconi lub Nizza, do zamku i parku Valentino Nizza lub Dante.