Kopuła i latarnia
Gwiazda z 16 żeber z ośmiobokiem latarni. Najlepiej patrzeć prosto w górę ze środka wnętrza.
Wstęp wolny
Z zewnątrz prawie nie widać tu kościoła. W środku nad twoją głową otwiera się jedna z najśmielszych kopuł baroku: gwiazda z krzyżujących się żeber, 55 metrów wysokości, dzieło Guarina Guariniego. Dowiesz się tu, jak zwiedzić San Lorenzo, co warto zobaczyć i co łączy kościół z Całunem.
od39,00 €za osobę
Spacer po mieście z San Lorenzo
Real Chiesa di San Lorenzo była kościołem dworskim książąt Sabaudii. Stoi na rogu Piazza Castello i Via Palazzo di Città, zaledwie kilka kroków od Pałacu Królewskiego (Palazzo Reale) i Palazzo Madama. Wielu odwiedzających przechodzi obok, nie zwracając na niego uwagi, bo budynek nie ma od zewnątrz fasady kościoła.
Kto wejdzie do środka, stanie w jednej z najważniejszych budowli włoskiego baroku. Architekt Guarino Guarini, sam zakonnik teatyn, zaprojektował budowlę centralną z wysokim tamburem i kopułą, która zrywa ze wszystkim, co znasz z Rzymu czy Florencji.
10 sierpnia 1557 roku książę Emanuel Filibert Sabaudzki pokonał armię francuską pod San Quintino, dzisiejszym Saint-Quentin w Pikardii. Był to dzień świętego Wawrzyńca. Emanuel Filibert i Filip II Hiszpański ślubowali więc zbudować świętemu kościół.
W 1563 roku Emanuel Filibert przeniósł stolicę do Turynu. Ślub spełnił początkowo tylko prowizorycznie: starszy, średniowieczny kościół w dzielnicy pałaców rządowych poświęcono San Lorenzo. To tutaj w 1578 roku Całun znalazł swoje pierwsze miejsce w Turynie, gdy przywieziono go z Chambéry – aby ułatwić pielgrzymkę Karolowi Boromeuszowi.
Na nową budowlę trzeba było długo czekać. Wiktor Amadeusz I powierzył kościół zakonowi teatynów, 6 czerwca 1634 roku położono kamień węgielny według projektu Carla di Castellamonte. Jeszcze w 1650 roku pod arkadami placu stał jednak tylko prowizoryczny kościół. W 1664 roku podjęto kolejną próbę według planów Amedea di Castellamonte.
Przełom przyniósł Guarino Guarini, który przybył do Turynu w 1666 roku. Od 1670 roku kładziono fundamenty według jego projektu. 27 października 1679 roku osadzono krzyż na latarni ukończonej kopuły, a 12 maja 1680 roku sam Guarini odprawił pierwszą mszę. Ołtarze, stiuki, posągi i posadzka powstawały do 1696 roku.
Późniejsze ingerencje kształtują wygląd kościoła do dziś: restauracja w latach 1823–1828, malowidła w kopule i kaplicach od 1829 roku, naprawa szkód po bombardowaniu z 1943 roku w latach 1956/57 i restauracje przed wystawieniami Całunu w 1998 i 2000 roku. W latach 2022/23 odrestaurowano ołtarz główny i prezbiterium.
Stań na środku wnętrza i spójrz w górę. Zamiast zamkniętej półkuli widzisz splot łuków. Osiem par łuków, razem 16 żeber, krzyżuje się i tworzy ośmioramienną gwiazdę. W jej środku znajduje się regularny ośmiobok latarni. Oficjalny opis kościoła nazywa ten kształt „odwróconym koszem”.
Między żebrami w wycinkach sklepienia otwierają się okna. Dzięki temu światło wpada z wielu stron, a konstrukcja wydaje się lekka, niemal unosząca się w powietrzu. Od posadzki do szczytu kopuły jest 55 metrów.
Guarini był nie tylko architektem, ale też matematykiem. Opracował kopułę na podstawie rozważań o przekrojach stożkowych i stereometrii. Jednocześnie budowla miała kierować wzrok w górę, ku światłu – obliczenia i wiara w jednym obrazie.
Wskazówka: kopuła robi największe wrażenie, gdy przez okna wpada światło dzienne. Przyjdź więc raczej przed południem albo wczesnym popołudniem niż tuż przed zamknięciem w pochmurny zimowy dzień.
San Lorenzo nie ma fasady kościoła. Guarini wprawdzie ją zaprojektował, ale nigdy jej nie zbudowano. Od strony Piazza Castello budynek wtapia się w pierzeję, ponad nią wystają tylko kopuła i latarnia. Z placu widzisz więc przede wszystkim kopułę, a nie kościół.
Przed właściwym wnętrzem kościoła znajduje się oratorium Addolorata, niemal jak kruchta. Obecny kształt otrzymało w 1846 roku. Kontrast między niepozorną bryłą a wysokim, jasnym wnętrzem pod kopułą jest częścią przeżycia.
Adres to Via Palazzo di Città 4, na rogu Piazza Castello. Wypatruj kopuły nad dachem: pokaże ci, dokąd iść.

Oprócz kopuły warto obejść kaplice. Kościół opisuje je pojedynczo na swojej stronie internetowej.
Gwiazda z 16 żeber z ośmiobokiem latarni. Najlepiej patrzeć prosto w górę ze środka wnętrza.
Powstawał od 1680 roku, poświęcony w 1696 roku. W latach 2022/23 odrestaurowano ołtarz główny i prezbiterium.
Kaplice boczne m.in. Niepokalanego Poczęcia, Narodzenia Pańskiego, Zwiastowania, Ukrzyżowanego i świętego Kajetana. Stiuki i posągi ukończono do 1696 roku, stalle chóru pochodzą z 1730 roku.
W antyzakrystii wisi kopia Całunu, a obok negatywy fotografa Secondo Pii. Pomieszczenie jest dostępne tylko z ograniczeniami.
San Lorenzo jest ściśle związany z Całunem Turyńskim. Gdy Sabaudowie sprowadzili płótno w 1578 roku z Chambéry do Turynu, znalazło ono pierwsze miejsce w ówczesnym, prowizorycznym kościele San Lorenzo.
Dziś nie zobaczysz tu oryginału, lecz kopię. Wisi w antyzakrystii, razem z negatywami Secondo Pii, którego zdjęcia płótna stały się słynne. Wolontariusze objaśniają kopię w podanych godzinach. Pomieszczenie nie zawsze jest otwarte – zapytaj przy wejściu.
Wielu wolontariuszy kościoła poznało się podczas publicznych wystawień Całunu w latach 1998–2015. Przed wystawieniami w 1998 i 2000 roku kościół odrestaurowano.
Oryginał przechowywany jest dziś w katedrze, kilka minut pieszo stąd. Pokazuje się go tylko podczas specjalnych wystawień. Kto chce dowiedzieć się więcej o badaniach nad płótnem, powinien odwiedzić Museo della Sindone w Quadrilatero Romano.
Obie budowle często się myli, bo obie są dziełem Guariniego i dzieli je zaledwie kilka kroków.
Jeśli interesuje cię architektura Guariniego, połącz oba miejsca: najpierw San Lorenzo z wolnym wstępem, potem Musei Reali z Kaplicą Całunu. W ten sposób w jedno przedpołudnie zobaczysz dwie zupełnie różne kopuły tego samego architekta.
San Lorenzo to czynny kościół. W czasie nabożeństw zwiedzanie nie jest możliwe. Dla odwiedzających obowiązują te godziny:
| Dzień | Zwiedzanie | Msza święta |
|---|---|---|
| Od poniedziałku do soboty | 9:00–12:00 i 15:30–18:00 | 8:00 i 18:30 |
| Niedziele i święta | 15:30–18:00 (przed południem bez zwiedzania) | 9:30, 11:00, 12:00 i 18:30 |
Wstęp wolny. Według oficjalnej strony kościół jest w dni powszednie otwarty w godzinach 7:30–12:00 i 15:30–19:00; poza godzinami zwiedzania jest zarezerwowany dla modlitwy. Stan na październik 2026, aktualne godziny: sanlorenzo.torino.it.
Oprowadzanie na miejscu: w godzinach zwiedzania wolontariusze objaśniają kościół, bezpłatnie i po włosku. Niektórzy mówią w innych językach, ale nie jest to gwarantowane. Według Turismo Torino zapisy nie są już potrzebne.
Pietre Vive: grupa raz w miesiącu oferuje bezpłatne zwiedzanie kościoła z przewodnikiem, poświęcone sztuce i wierze. Terminy podaje w mediach społecznościowych (Instagram: pietrevive_torino).
Zasady: grupy mogą liczyć najwyżej 15 osób. Ubierz się stosownie. Selfie są zabronione; podczas modlitwy i mszy zachowuj ciszę.
Dobrze połączyć: San Lorenzo leży w samym środku atrakcji Turynu. Tuż obok są Musei Reali i Palazzo Madama, kilka minut dalej katedra i Quadrilatero Romano. Jak zobaczyć centrum w jeden dzień, pokazuje nasza trasa Turyn w jeden dzień.
San Lorenzo leży przy Piazza Castello, głównym placu starego miasta. Wejście jest od Via Palazzo di Città 4, na rogu Piazza Castello.
Na samo San Lorenzo nie potrzebujesz biletu. Jeśli chcesz zobaczyć kościół w kontekście Piazza Castello i pałaców Sabaudów, pasują te wycieczki:

Spacer w małej grupie przez Piazza San Carlo i Piazza Carignano na Piazza Castello z Pałacem Królewskim, Palazzo Madama i kościołem San Lorenzo; zakończenie przy Mole Antonelliana. Języki według organizatora: angielski, włoski. Miejsce zbiórki: Piazza C.L.N., przy fontannie.
od 39,00 €
Szczegóły i rezerwacja
Zwiedzanie Pałacu Królewskiego z przewodnikiem i biletem wstępu, potem spacer po centrum, według organizatora także do San Lorenzo. Około 3 godzin, języki: angielski, włoski. Miejsce zbiórki: Piazzetta Reale 1.
od 79,90 €
Szczegóły i rezerwacja
Dwugodzinne zwiedzanie z przewodnikiem i biletem wstępu po apartamentach królewskich i zbrojowni, tuż obok San Lorenzo. Języki: niemiecki, angielski, francuski, włoski, hiszpański.
od 59,00 €
Szczegóły i rezerwacjaWedług organizatora wszystkie trzy wycieczki można bezpłatnie anulować do 24 godzin wcześniej. Organizatorzy nie podają, czy zwiedza się wnętrze kościoła – do środka możesz w godzinach otwarcia zawsze wejść sam i bezpłatnie.
Wstęp do San Lorenzo jest bezpłatny, więc karta nie jest tu potrzebna. Opłaca się za to u sąsiadów: z Torino + Piemonte Card zwiedzisz Musei Reali z Kaplicą Całunu, Palazzo Madama i Museo della Sindone bez dodatkowych biletów.

San Lorenzo był kościołem dworskim Sabaudów. Ich pałace zwiedzisz z Royal Pass: jest ważny 96 godzin w 16 rezydencjach, w tym w Musei Reali i Palazzo Madama przy Piazza Castello.

Nie, wstęp do Real Chiesa di San Lorenzo jest wolny. Objaśnienia wolontariuszy także są bezpłatne.
Od poniedziałku do soboty w godzinach 9:00–12:00 i 15:30–18:00, w niedziele i święta w godzinach 15:30–18:00. W czasie mszy zwiedzanie nie jest możliwe.
Teatyn i architekt Guarino Guarini. Przybył do Turynu w 1666 roku, od 1670 roku budowano według jego projektu, a 12 maja 1680 roku odprawił pierwszą mszę.
Składa się z ośmiu par krzyżujących się łuków, czyli 16 żeber, które tworzą ośmioramienną gwiazdę z ośmioboczną latarnią pośrodku. Między żebrami przez okna wpada światło. Do szczytu jest 55 metrów.
Guarini wprawdzie zaprojektował fasadę, ale nigdy jej nie zbudowano. Kościół wtapia się w pierzeję Piazza Castello; z zewnątrz widzisz przede wszystkim kopułę.
Wywodzi się ze ślubowania: 10 sierpnia 1557 roku, w dzień świętego Wawrzyńca, książę Emanuel Filibert pokonał Francuzów pod San Quintino. Wtedy obiecano świętemu kościół.
Nie, tylko kopię w antyzakrystii, razem z negatywami Secondo Pii. Oryginał jest przechowywany w katedrze i pokazywany tylko podczas specjalnych wystawień. W 1578 roku Całun rzeczywiście trafił jednak najpierw do ówczesnego kościoła San Lorenzo.
Nie. Obie budowle są dziełem Guariniego, ale Kaplica Całunu należy do Musei Reali i jest dostępna tylko z ich biletem. San Lorenzo to samodzielny kościół z wolnym wstępem.
Wolontariusze na miejscu objaśniają po włosku, inne języki nie są gwarantowane. Osobnej wycieczki po San Lorenzo duzi dostawcy nie oferują; spacer po atrakcjach opisany na tej stronie przechodzi obok kościoła po angielsku lub po włosku.
Nie jest potrzebna, bo wstęp jest wolny. Torino + Piemonte Card opłaca się w sąsiednich muzeach, np. Musei Reali i Palazzo Madama.